İşyeri tehlike sınıflandırması, iş güvenliği mevzuatının temel taşlarından biridir. Her işyeri, yürüttüğü faaliyetin içerdiği risk düzeyine göre üç tehlike sınıfından birine atanır: az tehlikeli, tehlikeli ve çok tehlikeli. Bu sınıflandırma, işyerinin pek çok iş güvenliği yükümlülüğünün kapsamını ve yoğunluğunu doğrudan belirler.
Sınıflandırmanın mantığı basittir: bir işyeri ne kadar riskli faaliyet yürütüyorsa, iş güvenliği yükümlülükleri de o kadar yoğun olur. Böylece kaynaklar, gerçek risklere göre orantılı biçimde dağıtılır.
Üç Tehlike Sınıfı
İşyerleri, faaliyet kollarına göre üç sınıfa ayrılır. Bu sınıflandırma, işyerinin yaptığı işin (NACE faaliyet kodu) doğal risk düzeyine göre yapılır:
- Az tehlikeli: Ofisler, çoğu hizmet işleri, perakende (düşük risk)
- Tehlikeli: Birçok imalat, gıda, tekstil işleri (orta risk)
- Çok tehlikeli: Maden, inşaat, kimya, metal (yüksek risk)
Sınıflandırma Nasıl Belirlenir?
İşyerinin tehlike sınıfı, yürüttüğü asıl faaliyetin türüne göre belirlenir. Her faaliyet alanı, resmi bir tebliğde belirli bir tehlike sınıfına atanmıştır. İşyeri kurulurken, faaliyet koduna göre tehlike sınıfı otomatik olarak belirlenir. Bir işyerinde birden fazla faaliyet varsa, genellikle asıl iş (ana faaliyet) esas alınır. Tehlike sınıfları tebliği, bu atamanın resmi kaynağıdır.
Tehlike Sınıfının Etkileri
Tehlike sınıfı, işyerinin pek çok iş güvenliği yükümlülüğünü doğrudan etkiler. Sınıf yükseldikçe yükümlülükler yoğunlaşır:
- Uzman/hekim süresi: Çok tehlikelide daha fazla çalışma süresi gerekir
- Uzman sınıfı: Çok tehlikeli işyerleri daha üst sınıf uzman gerektirir
- Eğitim süresi: Tehlike arttıkça eğitim süreleri uzar
- Eğitim yenileme: Çok tehlikelide daha sık eğitim yenileme
- Sağlık muayenesi: Daha sık periyodik muayene
- İlk yardımcı sayısı: Tehlike arttıkça daha fazla ilk yardımcı
Tehlike Sınıfının Pratik Sonuçları
İşyerinin tehlike sınıfı yalnızca bir etiket değildir; birçok yükümlülüğü doğrudan belirler. İş güvenliği uzmanının sahip olması gereken belge sınıfı (C, B veya A), uzman ve işyeri hekiminin çalışan başına ayırması gereken süre, İSG eğitimlerinin süresi ve tekrar sıklığı, risk değerlendirmesinin yenilenme periyodu hep tehlike sınıfına göre değişir. Çok tehlikeli bir işyerinde tüm bu yükümlülükler daha sık ve daha yoğundur.
Tehlike Sınıfına İtiraz
İşveren, işyerinin atandığı tehlike sınıfının faaliyetine uymadığını düşünüyorsa itiraz edebilir. İtiraz, tehlike sınıfının belirlenmesinde esas alınan NACE kodunun yanlış olduğu durumlarda gündeme gelir. Doğru NACE kodu ve tehlike sınıfı, hem gereksiz maliyetten kaçınmak hem de eksik tedbir riskini önlemek açısından önemlidir; bu yüzden işletmenin gerçek faaliyetiyle kayıtlı kodun örtüştüğü teyit edilmelidir.
Sonuç
İşyerleri, yürüttükleri faaliyetin risk düzeyine göre az tehlikeli, tehlikeli ve çok tehlikeli olarak üç sınıfa ayrılır. Bu sınıflandırma, işverenin tercihine değil, faaliyet türüne göre resmi tebliğle belirlenir. Tehlike sınıfı; iş güvenliği uzmanı ve hekim çalışma süreleri, uzman sınıfı, eğitim süreleri ve sıklığı, sağlık muayenesi periyotları ve ilk yardımcı sayısı gibi pek çok yükümlülüğü doğrudan etkiler. Sınıf yükseldikçe yükümlülükler yoğunlaşır. Tehlike sınıfının doğru belirlenmesi, hem yasal uyum hem de gerçek güvenlik açısından kritiktir.
Sıkça Sorulan Sorular
Ayrıca inceleyin: 6331 Sayılı Kanunda Süreler ve Yükümlülük Takvimi · 6331 Kaç Çalışandan İtibaren Uygulanır?



